Postępowanie podatkowe wobec osoby fizycznej – byłego wspólnika spółki cywilnej, dotyczące przeniesienia odpowiedzialności podatkowej za zaległości tej spółki, wszczęte i zakończone już po ogłoszeniu upadłości konsumenckiej, nie dotyczy masy upadłości. Stroną tego postępowania może być tylko były wspólnik, zaś skierowanie decyzji do syndyka masy upadłości uzasadnia stwierdzenie nieważności wydanej w tym postępowaniu decyzji. Zastosowanie art. 144 ust. 1 prawa upadłościowego jest nieuprawnione, gdyż postępowanie podatkowe nie dotyczy masy upadłości. Tzw. podstawienie bezwzględne syndyka masy upadłości w postępowaniu administracyjnym następuje wtedy, gdy przedmiotem postępowania jest masa upadłości zdefiniowana w art. 61 oraz art. 62  prawa upadłościowego. Masą upadłości jest majątek należący do upadłego w dniu ogłoszenia tej upadłości, zaś zdarzenia późniejsze mają znaczenie tylko o tyle, o ile chodzi o majątek nabyty w toku postępowania upadłościowego. Spornej wierzytelności nie można uznać za wierzytelność „upadłościową”, gdyż jest nią tylko wierzytelność powstała przeciw upadłemu przed ogłoszeniem upadłości. Nie można jej też zakwalifikować jako wierzytelności w stosunku do masy, chodzi tu bowiem o wierzytelności powstałe co prawda po ogłoszeniu upadłości, ale wynikające z czynności syndyka lub z pewnych umów zawartych przez upadłego przed ogłoszeniem upadłości, które pozostają w mocy po tej dacie, np. sprawy o czynsz najmu za czas po ogłoszeniu upadłości. Sporna wierzytelność powstała po ogłoszeniu upadłości, to stroną postępowania w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności powinien być  upadły, a nie Syndyk.