W polskim prawie egzekucja kontaktów z dzieckiem od lat budzi kontrowersje. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 2022 r. chronił autonomię dziecka i jego prawo do odmowy kontaktu. Uchwała Sądu Najwyższego z 3 października 2025 r. (w sprawie III CZP 20/25) stawia pod znakiem zapytania granice między dobrem dziecka a prawem rodzica do kontaktu.
W związku z uchwałą Sądu Najwyższego z 3 października 2025 r. mamy powrót do sytuacji, w której dobro dziecka nie jest chronione. Małoletni nie ma prawa do wyrażenia opinii i własnego stanowiska, jeśli nie ma ochoty na kontakty z drugim rodzicem.
W konsekwencji uchwały Sądu Najwyższego z 3 października 2025 r. po kilku latach względnego spokoju i bezpieczeństwa w kwestii autonomii dziecka, czyli możliwości, że dziecko może odmówić kontaktów – dziś mamy sytuację, w której Sąd Najwyższy mówi, że rodzic zobowiązany, czyli ten, który codziennie sprawuje starania nad codziennym wychowaniem dziecka, mimo jego odmowy jest zobowiązany do wydania dziecka na kontakty.
Rodzi się bardzo duży problem związany z tym, żeby w takich sytuacjach nie dochodziło do przemocy psychicznej i fizycznej nad dzieckiem.
Egzekucja kontaktów z dzieckiem, choć w założeniu ma chronić prawo rodzica do utrzymywania relacji z dzieckiem, w praktyce bywa źródłem nadużyć.








